Zaczynamy

THIS POST IN ENGLISH


Jak było widać w poprzednim poście, algorytm do automatycznego rozwijania w Sketchupie działa.
Ale ponieważ programowanie nie jest główną ideą tego bloga, postanowiłem zacząć coś bardziej praktycznego.
Na pierwszy ogień poszedł Su-17M. Dlaczego akurat ten samolot? Hmmm...
Wydaje mi się, że zadecydowała o tym w miarę prosta bryła, kadłub , stateczniki...
Miejscem, które przysporzy na pewno problemów będą skrzydła.
Intensywnie myślę nad mechanizmem składania skrzydeł. Może uda się zsynchronizować obie strony.

Pierwszy etap projektowania , to zgromadzenie dokumentacji. Zestawienie widoków (góra-dół-przód-strona) i odpowiednie ich skalowanie w dowolnym programie, to kolejny krok.

Aby ułatwić sobie zadanie, usunąłem tło w każdym z rzutów i zapisałem poszczególne pliki jako PNG, co pozwoliło zachować przeźroczystość. Pozostało wstawić wszystko do Sketchupa.

Kolejnym krokiem było obrysowanie kształtu kadłuba w widokach z góry i z boku. Wybrałem taki sposób modelowania, ponieważ poszczególne przekroje kadłuba, dostępne w tym zestawie planów średnio pasowały do obrysów. Można co prawda wrysować poszczególne wręgi i potem skalować je tak aby pokrywały się z widokami. Ale postanowiłem, że podejście w drugą stronę w tym wypadku też jest możliwe, bo przekroje kadłuba są w przybliżeniu okrągłe - eliptyczne.
Sam obrys kadłuba wykonałem przy pomocy BZ CURVES - rozszerzenia Sketchupa które pozwala kreślić sp lajny i inne krzywe.

Wcześniej wrysowane obrysy wyciągnąłem  i wykonałem przecięcie (intersection). Następnie wykonałem kilka przecięć pionowymi płaszczyznami w miejscach w których zaplanowałem wręgi i otrzymałem szereg prostokątów.

na poszczególnych prostokątach elips. W tym celu posłużyłem się kolejnym rozszerzeniem do Sketchupa: TOOLS ON SURFACES.
Potem pozostawiłem jedynie wyrysowane elipsy.

Kadłub rozpiąłem na zdefiniowanych przekrojach przy użyciu narzędzia CURVILOFT.
Można również spróbować innego skryptu: SKIN.
Tutaj widać efekt wraz z już wykonanymi skrzydłami.

O skrzydłach w kolejnej odsłonie.

Wideo!!!Jak to działa

SEE THIS POST IN ENGLISH
Witam ponownie.
Od ostatniego wpisu minęło trochę czasu, ale jestem ponownie on-line.
Dzisiaj mały podgląd jak działa to, co do tej pory udało się napisać.
Bez dźwięku – nie podoba mi sie mój głos :D
Pierwsze wideo to tylko Sketchup.
Mamy dwie krzywe definiujące narysowane przy pomocy pluginu BezierCurves.
Obie krzywe maja taką samą dokładność (50 odcinków).
Trzecia krzywa, zamknięta to nasza definicja kamuflażu..
Pierwszym krokiem jest rozpięcie powierzchni na krzywych definiujących. Wykorzystamy do tego kolejny plugin - skin.
Ustawienia, jakich używam można zobaczyć na filmie.
Następnie wyciągamy naszą definicję kamuflażu aż przeniknie całkowicie wcześniej utworzoną powierzchnie.
Wykonujemy przecięcie elementów i usuwamy niepotrzebne już części. Na naszej powierzchni mamy zrzutowane linie kamuflażu.
Kolejnym krokiem jest wyeksportowanie punktów. Czynność tą wykonujemy 3 razy, dla 2 krzywych definiujących oraz dla punktów na powierzchni.



Drugie wideo to pierwsza część obliczeń w Excelu.
Importujemy punkty krzywych. W drugim arkuszu Excela mamy podgląd krzywych z ponumerowanymi punktami. Zasada, która została przyjęta do obliczeń mówi, że krzywa powinna przebiegać przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Nasze krzywe powinny zaczynać się w dolnej części, więc punkty nr 51 powinny być punktami nr 1 a punkty 50 punktami nr 2 . Na podglądzie widać również, że w górnej części krzywej nr 2 ( niebieskiej ) występuje małe zamieszanie przy punktach 1,2 i 3 ( kolejność punktów).
Wracamy do pierwszej zakładki i wpisujemy przy punktach 50 i 51 odpowiednio 1 i 2 ( Patrz pierwsza kolumna, nie numer wiersza!) Sortujemy punkty pierwszej krzywej i patrzymy na podgląd 3D. Sortujemy drugą krzywą i sprawdzamy czy krzywe mają odpowiedni układ.
Nasza powierzchnia jest już rozwinięta.
Przechodzimy teraz do trzeciego arkusza, aby rozwinąć również linie kamuflażu.
(Ignorujemy komunikat o błędzie – pojawia się, ponieważ nie ma dostępnych żadnych danych..)
Importujemy punkty I uruchamiamy makro, które rozwinie punkty na powierzchni.
Rozwinięcie 300 punktów na powierzchni zdefiniowanej przy pomocy 2x 50 odcinków zajęło niecałą minutę. Czas ten jest oczywiście zależny od ilości punktów i definicji krzywych.
Po zakończonych obliczeniach eksportujemy rozwinięte punkty do pliku CSV ( wartości rozdzielone przecinkami).


Co można zrobić z tym plikiem, pokażę w kolejnej odsłonie.

Zalety używania Sketchup'a

SEE THIS POST IN ENGLISH

Dlaczego Sketchup ?
Zdecydowanie największą zaletą jest to , że to darmowy program.
Posiada również wiele różnorodnych rozszerzeń , w postaci skryptów RUBY .
Kilka z nich omówie później , gdy przyjdzie czas na omawianie zagadnień związanych z modelowaniem .

Program RHINO posiada z punktu widzenia modelarza 2 bardzo ciekawe funkcje . Jedna z nich to wspomniane rozwijanie powierzchni wraz z możliwością rozwinięcia krzywych które znajdują się na tej powierzchni . Druga to możliwość rzutowania krzywych na powierzchnie .
Jest to bardzo wygodne ponieważ zazwyczaj pracuje się na ortogonalnych rzutach które stanowią referencje projektu .

Jak wygląda to w Sketchupie ?
 

Powierzchnia i element do zrzutowania

Mamy nasza powierzchnie i element np kamuflarzu który będzimy chcieli umieścić na powierzchni.






 

Tymczasowa bryła


Wyciągamy nasz element, tworząc nową bryłę , zaznaczamy oba obiekty i wykonujemy ich przecięcie .

Rezultat przecięcia

Naszą tymczasową bryłę możemy usunąć i otrzymujemy jej rzut na naszej powierzchni .








Sketchup interpretuje krzywe jako zbiór odcinków ( lub polilinie ), co teoretycznie może wydawać się wadą . Jednak daje to nam nowe możliwości. Na powyższym rysunku wszystkie punkty za zaznaczone pogrubieniem . Co z tego wynika ? Że jeżeli mamy dowolny punkt który znajdyje się wewnątrz trójkąta, to możemy wyznaczyć jego odległości do 2 wierzchołków, a następnie zastosować wcześniej omówiony algorytm i wyznaczyć położenie punktu na rozwinięciu .

Wyznaczanie punktów wewnątrz trójkąta









C.D.N.